اخبار گچساران

باز هم حماسه ای دیگر...
نویسنده : زواره کائیدی - ساعت ٩:٢٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۱۱/٢٦
 

دوباره مردم غیور و مسلمان ایران با حضورشان بعد از گذشت سه دهه مهر تائیدی بر کار آمدی نظام زدند....
    حضور پرشور و غیر قابل پیش بینی در صحنه های مختلف و مناسبت های گوناگون، به خوبی ما را به این نتیجه می رساند که ملت مسلمان ایران همچنان و با تمام قوا در حمایت از انقلاب پابرجا و ثابت قدم است و باید اذعان کنیم که تا مردم این گونه و با چنین شوری در صحنه های مختلف حاضرند، کشورمان می تواند امید به پیشرفت و تعالی روز افزون داشته باشد.
    شاید بتوان گفت یکی از نقاط مهم و برجسته سیره عملی و نظری امام راحل(ره) شناخت فوق العاده ایشان از مردم بود. امام(ره) با بینش و آگاهی ای که از فرهنگ و منش ملت مسلمان ایران داشت و بر پایه اعتقادات درونی و نیت الهی اش از 1342 رهبری نهضت اسلامی مردم ایران را آغاز کرد و این مسیر باحضور پر شور آحاد ملت و همچنین راهبری مدبرانه امام(ره) به 22 بهمن 1357 منتهی شد اما توده های مردمی نشان دادند که حضورشان تنها با پیروزی انقلاب خاتمه نمی یابد. بنابراین در سه دهه گذشته صحنه های مختلفی همچون جنگ تحمیلی، انتخابات ها، مشارکت های اقتصادی و فرهنگی، جهاد سازندگی، توسعه تحقیقات علمی و پژوهشی و ... همگی شاهد حضور جدی این نیروی عظیم و تمام نشدنی بود و بارها پیش بینی ها ونتیجه گیری کانون های غربی را با شکست مواجه کرد. این مطالب همگی حاکی از آن است که مردم شناسان و جامعه شناسان بزرگ دنیا باید یک فضا و شاخه جدیدی را جهت بررسی و مطالعه بر روی مردم ایران باز کنند، شاید که شناخت آنها در مورد این مسئله، عمیق تر و جدی تری شود. 
    جایگاه مردم در نظام جمهوری اسلامی ایران
    در نظام سیاسی اسلام و جمهوری اسلامی ایران، مردم در واقع جزء سه رکن اصلی نظام محسوب می شوند و به نوعی مکمل و متمم تحقق دو رکن دیگر عینی اسلام و رهبری به شمار می روند. تجربه تاریخی و همچنین نظریات علمی که در این باره مطرح شده نیز حاکی از آن است که بدون حضور جدی و گسترده مردم در عرصه های مختلف و پذیرش آگاهانه و عقلانی اسلام و حاکمیت دین و ولایت فقیه، حکومت دینی به معنای واقعی آن- که مولفه هایش در کتب مختلف اسلامی و سیره ائمه بروز کرده است - شکل نخواهد گرفت و قوانین الهی اسلام ضمانت اجرای خود را نمی یابد. در این مورد می توان به سیره مولای متقیان حضرت علی(ع) نیز اشاره نمود که بیش از دو دهه بدون حمایت و پشتوانه مردمی امکان تشکیل حکومت اسلامی را پیدا نکرد و تنها پس از حضور جدی آنها بود که حضرت اقدام به تشکیل حکومت اسلامی بر مبنای سنت پیامبر و دستورات قرآن نمود و دوران کوتاه ولی درخشان وبی نظیر حکومتش در جامعه اسلامی را بر تارک تاریخ رقم زد. در سال های گذشته خصوصا پس از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی نیز در گوشه و کنار جهان و بویژه در کشورهای اسلامی منطقه شاهد شکل گیری جنبش ها و مبارزات اسلامی از سوی افراد مختلف بر علیه حکومت های غاصب و ستمگر بوده ایم که بیشتر آنها به علت عدم حضور جدی مردم و با مشارکت مقطعی توده ها، پس از ایجاد حرکت ها و امواج موثری رو به خاموشی گذاشته است. در واقع انقلاب اسلامی ایران یک حرکت ویژه و استثنایی بود که در آن با حضور جدی، پر قدرت و مستمر ملت مسلمان برخلاف بسیاری از پیش بینی و حرکت های مشابه به سر منزل مقصود رسید و توانست حکومت 2500 ساله شاهنشاهی را به بهترین شکل ممکن سرنگون سازد.
    “با حضور پرشور مردم بود که نظام دینی متکی به مردم محقق شد و شکل جدیدی از حکومت تحت عنوان جمهوری اسلامی و مردمسالاری دینی به وجود آمد که تا قبل از آن در فلسفه سیاست و اندیشه سیاسی سیاستمداران، سابقه و پیشینه ای نداشت. این نظام سیاسی با پشتیبانی توده میلیونی مردم آگاه وحاضر در صحنه و معتقد به حاکمیت قانون الهی به همت رهبری دینی شکل گرفت و تداوم یافت و ضمن نقد علمی نظام های سنتی و دموکراسی مبتنی بر لیبرالیسم و اومانیسم، آنها را در اداره جامعه انسانی ناتوان دانست و تنها راه تامین واقعی منافع و مصالح و خواسته های عمومی مردم را پذیرش دین از سوی مردم و حمایت آنها از اجرای احکام و قوانین الهی معرفی کرد. رهبر فقید انقلاب اسلامی حضرت امام خمینی(ره) پیرامون آمیختن و تعامل مردم با اجرای قوانین الهی و دینی با یکدیگر و همچنین جایگاه مردم در این نظام می فرماید: “حکومت اسلام از مردم جدا نیست.”
     (صحیفه امام ج 5، صفحه 144)
    و نیز مقام معظم رهبری درباره این موضوع خاطرنشان می کنند: “ارزش هایی که ما در انقلاب برای آنها می خواهیم تلاش کنیم و کارمان برای آنهاست دو مبنا و پایه دارد؛ مکتب و مردم. مکتب بدون حضور مردم متصور نیست.”(1)
    حضور مردم در انقلاب ما و دیگر انقلاب های جهان
    انقلاب اسلامی ایران از جهات مختلفی با دیگر انقلاب های بزرگ و مشهور جهان متمایز است که یکی از مهمترین آنها جلوه های مشارکت مردمی است. به طور مثال در حالی کهدر انقلاب فرانسه و روسیه میزان مشارت مردم در براندازی رژیم های مستبد حاکم بسیار اندک بوده و حتی در جریان انقلاب فرانسه مشارکت توده ها نقش چندانی نداشته و رژیم فرانسه به خاطر ضعف های خود الزاما تسلیم شده و یا در روسیه تعداد محدودی از کارگران کارخانجات سنت پترزبورگ و سربازان پادگان همان شهر سر به شورش برداشته و موجبات سقوط خانواده رومانوف ها را فراهم کردند، در انقلاب اسلامی ایران به استثنای اقلیتی محدود و آن بخش ارتش که وابسته به نظام بودند، همه اقشار مردم از همه طبقات و گروه های اجتماعی و در سراسر کشور اعم از شهرها و روستاها، کارگران، کارمندان، کشاورزان، اصناف و... همه و همه چرخ های اقتصادی، سیاسی و اداری کشور را از کار انداخته و در مقابل رژیم تا دندان مسلح، آن هم با دست خالی، ایستادند و آن را ساقط کردند.
    از سوی دیگر مطالعات بعدی هم نشان داد که حتی بعد از پیروزی انقلاب که زنجیرهای استبداد و دیکتاتوری گسسته شده و زمینه های مناسب برای ایجاد آگاهی سیاسی و مشارکت توده های مردمی فراهم شده بود، به تدریج و به علت بی میلی حاکمیت های بعد از انقلاب اعم از میانه روها و رادیکال ها در دو انقلاب فرانسه و روسیه، این مشارکت رو به کاهش نهاده است. تاریخ و آمار مشارکت مردم در انتخابات بعد از انقلاب به خوبی این نظریه را ثابت می کند. اما در مقابل توده های ملت ایران بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در انتخابات های مکرر و پی در پی شرکت کرده اند و حتی در شرایط بحرانی و بمباران شهرها هیچ یک از انتخاب های لازم برای تداوم فعالیت های سیاسی نظام جمهوری اسلامی متوقف نشده یا به تاخیر نیفتاد. در طول 30 سال گذشته، مردم کشور ما در بیش از 20 انتخابات مهم شرکت کرده اند و مشارکت روز افزون و قاطعانه آنها در این عرصه چشمگیر و جالب توجه است. از همه مهمتر حضور همه ساله مردم در اجتماعات و تظاهرات میلیونی که به خاطر سالگرد انقلاب صورت می گیرد و دیروز شاهد یکی دیگر از آنها بودیم، نشانه حضور، بیداری و حمایت مردم از نظام اسلامی است.
    توجه جدی به خواسته ها و مطالبات مردمی
    امروز مردم از وضع دولت مطلع اند و شما، مردم را برای پشتیبانی از خود لازم دارید، دولت بدون پشتیبانی مردم نمی تواند کار بکند و هر یک از ادارات و وزارتخانه ها باید این مسئله را مد نظر داشته باشند که برای خدا مردم را راضی نگه دارند....” (صحیفه امام ج 16)
    توجه هر چه بیشتر به مطالبات مردمی و همچنین سر لوحه قراردادن نیازهای آنان در سیاستگذاری ها و برنامه ریزی های کلان کشور یکی از مسائل مهم و حیاتی است که چه از سوی امام راحل(ره) و چه از جانب مقام معظم رهبری بارها به مسئولین کشور گوشزد شده است. ادامه حضور و استمرار شرکت توده های مردمی در صحنه های مختلف کشور مستقیما به عملکرد کارگزاران نظام و مسئولین وهمچنین میزان تطبیق معیارهای زندگی شخصی شان با سطوح عادی جامعه باز می گردد، مقوله ای که در سیره ائمه اطهار(ع) و پیامبر گرامی اسلام(ص) نیز به خوبی مشاهده می شود. بر همین مبناست که باید متذکر شد مشکلاتی همچون استبداد مدیریتی، بی توجهی به مطالبات مردمی در حوزه های مختلف، عدم خلاقیت و سستی در موضع گیری ها برخورد آمرانه و تحکم آمیز با مردم، پاسخگو نبودن نسبت به تصمیمات و اقدامات صورت گرفته و... همگی آفت هایی محسوب می شود که پررنگتر شدن آنها روز به روز گسست میان دولتمردان و مردم را شدت می بخشد. مردمسالاری و توجه به مردم تنها در شعار نمی گنجد بلکه در عمل نیز باید بروز کند.
    خوشبختانه ظهور دولت نهم در عرصه مدیریت اجرایی کشور و فرهنگ خاصی که این دولت در خدمت به مردم و اجرای امور مختلف مملکت نهادینه کرده است، موجب شده تابسیاری از فاکتورهای اصیل اسلامی و انقلابی در خدمت به توده های مختلف مردمی احیا شود. امید آنکه این جریان به بهترین شکل آن تداوم یابد زیرا که تا مردم با این شور و هیجان در صحنه حاضر باشند،انقلاب ما نیز از بسیاری خطرات مصون خواهد بود.
    پی نوشت:-1 آسیب شناسی ارکان انقلاب اسلامی- دکتر عبدالله حاجی صادقی- انتشارات زمزم هدایت- چاپ دوم- زمستان 83