اخبار گچساران

به مناسبت 28 صفر سالروز رحلت جانگداز رسول اکرم(ص) و شهادت امام حسن (ع)
نویسنده : زواره کائیدی - ساعت ٩:٥٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱۱/۱٢
 

                  سطوری در سوگ نبی اعظم و سبط اکبر رسول

اشاره : بادلی مالامال از تالم وتاثر، رحلت جانسوز پیامبر نور و رحمت ، علت خلقت، حضرت محمد (ص)
 و شهادت کریم اهل بیت امام حسن مجتبی (ع) را در 28 صفر به شیعیان سراسر عالم تسلیت وتعزیت گفته و به همین مناسبت مباحثی را در این خصوص مورد بحث وبررسی قرار می‌دهیم؛
 یکم) در باب رسول خدا(ص):
در سال یازدهم هجرت رسول اکرم (ص) در آخرین سفر حج ( در عرفه) در مکه و در غدیر خم در مدینه قبل از بیماری و بعد از آن در جمع یاران و یا  ضمن سخنرانی عمومی، با صراحت و بدون هیچ ابهام، از رحلت خود خبر داد. چنان که قرآن ، رهروان رسول خدا(ص) را آگاه ساخته بود که پیامبر هم در نیاز به خوراک و پوشاک و ازدواج و وقوع بیماری و پیری مانند دیگر افراد بشر است وهمانند آنان از دنیا خواهد رفت.
 در چند روز آخر از زندگی رسول (ص)  آن بزرگوار در مسجد پس از انجام نماز صبح فرمود: ای مردم ! آتش فتنه‌ها  شعله ور گردیده و فتنه ها همچون پاره‌های امواج تاریک شب روی آورده است. من در روز رستاخیز پیشاپیش شما هستم و شما در حوض کوثر بر من در می‌آیید. آگاه باشید که من درباره ثقلین از شما می‌پرسم، پس بنگرید چگونه پس از من درباره آن دو رفتار می‌کنید. زیرا که خدای لطیف و خبیر مرا آگاه ساخته که  آن دو از هم جدا نمی‌شوند تا مرا دیدار کنند. آگاه باشید که من آن دو را در میان شما به جای نهادم
( کتاب خدا و اهل بیتم ) .
 برایشان پیشی نگیرید که از هم پاشیده و پراکنده خواهید شد و درباره آنان کوتاهی نکنید که به هلاکت می‌رسید. آن گاه پیامبر (ص) با زحمت به سوی خانه‌اش به راه افتاد. مردم با چشمانی اشک آلود آخرین فرستاده الهی را بدرقه می‌کردند . در آخرین روزها پیامبر(ص) به علی (ع) وصیت نمود  که او را غسل و کفن کند و بر او نماز بگزارد. علی (ع) که جانش با جان پیامبر آمیخته بود، پاسخ داد: ای رسول خدا می‌ترسم طاقت این کار را نداشته باشم.
 سرانجام پیامبر(ص) هنگامی که سرش بر دامان علی (ع) بود جان به جان آفرین تسلیم کرد.
 دوم) درباب امام حسن (ع):
 دامنه شخصیت بی‌مانند سبط اکبر پیامبر(ص) امام حسن مجتبی(ع) آن قدر وسیع و گسترده است که آثار ونشانه‌های آن در تمام کتاب‌های حدیث ، تراجم ، سیره، تاریخ و مناقب فراوان به چشم می‌خورد . تواضع ، فروتنی ، خداترسی، روابط حسنه، احترام  متقابل و کمک به بینوایان از ابعاد برجسته زندگی آن سرور جوانان بهشتی است. آن بزرگوار بازویی علمی ، قضائی ، ونیرویی بسیار کارآمد برای حکومت علوی و شخص امیر مومنان(ع) بوده است. امام از جمله کسانی بود که از آغاز تا پایان به دفاع از حریم رهبری پرداخت و در جنگ‌های جمل، صفین و نهروان فعالانه شرکت جست، بلکه در بسیج نیروها از کوفه برای مقابله با فتنه طلحه و زبیر، گام های بسیار مثبت وموثری برداشت.
 امام حسن (ع) از پنج تن آل عبا:
 امام حسن(ع) یکی از پنج تن آل عبا از اهل بیت رسول گرامی (ص) بود که آیه تطهیر : انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهر کم تطهیرا ( احزاب، 33) در شان ایشان نازل گردیده است. به روایت عایشه رسول اکرم(ص) علی و فاطمه و حسن و حسین (ع)  را در زیر کسای خود جمع و آیه تطهیر را تلاوت کرد و فرمود: " اینها اهل بیت منند" د رحدیثی دیگر فرمود: این چهار تن آل محمدند" با هرکس در جنگ باشند من هم با او در جنگم وبا هرکه در آشتی باشند من نیز در آشتی هستم".
 و بالاخره در 28 صفر سال 50 هـ. ق  معاویه که وجود امام حسن (ع) را برای امیال خود از جمله بیعت گرفتن با یزید مانع می‌دید، با همدستی جعده دختر اشعث که از سران خوارج بود امام را مسموم نمود ودر 47 سالگی به شهادت رساند.
 از امام صادق(ع) نقل شده است که فرمود: اشعث بن قیس دستش را در خون امیر المومنین (ع)
 آلود و دخترش جعده ، امام حسن (ع) را مسموم کرد و پسرش، محمد بن اشعث شریک در خون
 امام حسین (ع) شد.